Πώς μια οικογένεια μετέτρεψε έναν σκοτεινό χώρο όπου ζούσαν αγελάδες σε ένα φωτεινό και μοντέρνο εξοχικό

Ένα μαγευτικό εξοχικό σπίτι στις γαλλικές Άλπεις

Το κτίριο, επιφνείας 180 τ.μ., ήταν χαρακτηριστικό δείγμα της παραδοσιακής αλπικής αρχιτεκτονικής, καθώς στις αρχές του 20ού αιώνα τα ζώα ζούσαν στο ισόγειο κάτω από θολωτές οροφές, συμβάλλοντας στη διατήρηση της θερμότητας, ενώ στον επάνω όροφο αποθηκευόταν το χόρτο. Παρότι δεν ήταν διατηρητέο, η τοπική κοινότητα ζήτησε να διατηρηθεί η αρχική του ταυτότητα, μια πρόκληση που οι αρχιτέκτονες αγκάλιασαν.

Σύμφωνα με το γερμανικό AD magazin, όταν ο Jonathan Tuckey αντίκρισε για πρώτη φορά το σαλέ, αυτό χαρακτηριζόταν από στενούς, σκοτεινούς χώρους και ακατάλληλη διαρρύθμιση.

Η ομάδα ξεκίνησε απογυμνώνοντας το κτίριο, αποκαλύπτοντας την ιστορική πέτρινη υποδομή. Στη συνέχεια, ανύψωσε τη στέγη κατά μισό μέτρο και πρόσθεσε οριζόντιους φεγγίτες κατά μήκος της κορυφής των πέτρινων τοίχων, επιτρέποντας στο φυσικό φως να πλημμυρίσει το εσωτερικό.

Η επέμβαση αυτή μεταμόρφωσε τη σοφίτα σε πλήρως λειτουργικό όροφο, προσφέροντας μεγαλύτερο ύψος, καλύτερη μόνωση και ισχυρότερη σύνδεση με το τοπίο. Παράλληλα, διατηρήθηκαν οι αυθεντικές ξύλινες δοκοί.

Καθοριστικό ρόλο στον νέο σχεδιασμό παίζουν τα γυάλινα τοιχώματα πλήρους ύψους.

Λειτουργούν ως διακριτικά όρια ανάμεσα στους θερμαινόμενους χώρους και επιτρέπουν την οπτική συνέχεια μεταξύ ισογείου και ορόφου, χωρίς να χάνεται και η επαφή με το φυσικό τοπίο.